اى كه براى هر خيرى به او اميد دارم،  و از خشمش در هر شرى ايمنى جويم...

اى كه مى دهد (عطاى ) بسيار در برابر (طاعت ) اندك، اى كه عطا كنى به هركه از تو خواهد،  اى كه عطا كنى به كسى كه از تو نخواهد،  و نه تو را بشناسد، از روى نعمت بخشى و مهرورزى، عطا كن به من به خاطر درخواستى كه از تو كردم، همه خوبى دنيا و همه خوبى و خير آخرت را، و بگردان از من به خاطر همان درخواستى كه از تو كردم،  همه شر دنيا و شر آخرت را، زيرا آنچه تو دهى چيزى كم ندارد (يا كم نيايد) و، بيفزا بر من از فضلت اى بزرگوار، اى صاحب جلالت و بزرگوارى، اى صاحب نعمت و جود

يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ،  وَآمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ،  يا مَنْ يُعْطِى الْكَثيرَ بِالْقَليلِ، يا مَنْ يُعْطى مَنْ سَئَلَهُ، يا مَنْ يُعْطى مَنْ لَمْ يَسْئَلْهُ، وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ، تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً، اَعْطِنى بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ، جَميعَ خَيْرِ الدُّنْيا وَجَميعَ خَيْرِ الاْخِرَةِ، وَاصْرِفْ عَنّى بِمَسْئَلَتى،  اِيّاكَ جَميعَ شَرِّ الدُّنْيا وَشَرِّ الاْخِرَةِ، فَاِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَيْتَ،  وَزِدْنى مِنْ فَضْلِكَ يا كَريمُ، يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ، يا ذَاالنَّعْماَّءِ وَالْجُودِ، يا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ حَرِّمْ شَيْبَتى عَلَى النّارِ