|
فرازی از وصیت نامه «شهید جمشید گنجگانی» |
|
|
|
|
نوشته شده توسط كاربر یک
|
|
چهارشنبه ، 4 آذر 1388 ، 18:01 |
|
بسم ا...الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و سلام على عباده الذین اصطفى یا ابا عبد ا... (ع) انى سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم و چه زیبا و نکوست پیمان و عهدى که بر خوردار از چنین روح وسیعى که مبین رحما ء بینهم و اشداء على الکفار مىباشد و بى شک حصول به چنین پیمانى مستلزم استعانت، ایثار و شهادت است. چه بسا اینکه مولا حسین (ع) با چنین آرمانى و ویژگى وارد میدان شد و این چنین به عهد و پیمان الهى اش وفا کرد و به ملیح ترین وجه به لقاءالله (جل جلاله ) پیوست و ما همه وارث چنین شیوه و راه سعادت بخش هستیم. ... بدانید که دنیا و آنچه که در بردارد همه واهى و پوچ و عبث است، دنیا سرآغازیست براى زندگى جاوید، منزلى است از براى جلاى قلب و تهذیب نفس و کسب صفات ملکوتى و از همه بالاتر اداى تکلیف الهى از براى رضا و نهایت قرب. مگر نداى الله( جل جلاله) سردادن غیر از این است که تو پرده ظلمت و بتها و الهه هاى دروغین نفسانى، درونى و بیرونى را دریدى و در سایه رحمتش، بر قدرتش تکیه کردى و با زمزمه هاى ذکرهایت، توسلت، توکلت، جهادت، شهادت بر وظیفهات عمل کردی و آنگاه است که او نیز وعده هایش را بر تو ارزانى می دارد. حال اى بنده محبوب من، در رضوانم مسکن گزین که تو لایق قربى، و این است انسان بودن و این است آرمان و هدف انسان اسلام، پس بکوش این چنین باشیم تا در عرش ملکوتىاش ما را نیز جائى باشد. والسلام«شهید جمشید گنجگانی
|